Ćwiczenia i techniki fotogafowania w plenerze

Plener fotograficzny subtelnie reżyserowany

fotografia portretowa wymaga cierpliwości i wielu powtórzeńW każdej czynności można osiągnąć wyższy poziom, kiedy całkowicie zapomnimy o otoczeniu i działamy tylko w jednym kierunku.

Podobnie jest z efektami fotografowania w czasie sesji plenerowej na przykład ślubnej. Aby się do niej przygotować, w najbliższym czasie spróbuj zorganizować dwie lub trzy sesje z dowolną modelką lub modelem. Do tego, aby osiągnąć sukces w reżyserowaniu sceny, trzeba oczywiście kilku elementów i sprzyjających warunków.

Oto mój przepis na subtelnie reżyserowaną scenę.
1) zarezerwuj 3-4 godzin wolnego.
2) poinformuj modelkę, że macie tyle czasu
3) wybierz miejsce spokojne, na uboczu, ale nie koniecznie odludne. Może to być na przykład dzielnica stare miasto lub duży park.
4) pozwól jej chodzić swobodnie i zatrzymywać się, siadać tam gdzie chce. Możesz podpowiedzieć jakiś gest lub ruch, który ma wykonać.
5) Fotografuj od początku, żeby oswoiła się z Twoim widokiem i z odgłosem migawki. Raczej nie używaj lampy błyskowej.
6) Kiedy zobaczysz, że pozy, które przyjmuje zaczynają się powtarzać, wybierz najciekawszą i poproś, aby powtórzyła ją kilka razy. Chodzi o dynamiczną, a nie statyczną pozę.

Na przykład:
stoi bokiem do Ciebie, patrząc w Twoją lewą stronę, a następnie wolno przekręca głowę i spogląda lekko za siebie w prawo. Wtedy robisz kilka zdjęć, zmieniając swoje położenie,
dopóki nie uznasz, że ten kadr jest idealny. Wtedy ona musi powtórzyć 2-3 razy pozę,
a Ty kadruj już tak samo. Za każdym razem uchwycisz inny wyraz twarzy i nieco inną pozę.
Rób zdjęcia tak długo, aż uznasz, że stają się coraz mniej ciekawe.

7) Rób jak najmniej uwag, tylko tyle ile musisz. Ma być 100% naturalna.
8) Zwracaj uwagę na tło, głębię ostrości i kadrowanie (nieco szersze niż potrzeba,
abyś mógł swobodnie kadrować w postprodukcji).
9) Potem pozwól modelce się rozluźnić i znowu zaobserwuj najciekawsze ustawienie.

To wszystko. W domu, na spokojnie, oglądając na komputerze, wybierasz najciekawsze ujęcia.
Założę się, że będzie to ostatnie lub przedostatnie ujęcie w każdej scenie :)

Portretowa fotografia powinna uchwycić unikalne cechy osoby i przedstawić je w jak najlepszym świetle

Twoja reżyseria ogranicza się w tym przypadku tylko do obserwacji i powtarzania najciekawszych ujęć. Kiedy opanujesz tę sztukę, możesz przygotować (wymyślić) scenariusz i go zrealizować.
Scenariusz może ograniczyć się do jednego zdania albo do opisu trzech, czterech ujęć.

Napisz co sądzisz o tej technice. A może stosujesz inny sposób?